باز اي سپيده شب هجران نيامدي

شمعمم شكفته بود كه خندد به روي تو

افسوس ، اي شكوفه خندان نيامدي

زنداني تو بودم و مهتاب من چرا

باز امشب از ديچه زندان نيامدي

با ما سر چه داشتي اي تيره شب كه باز

چون سر گذشت عشق به پايان نيامدي

شعر من از زبان تو خوش صيد دل كند

افسوس ، اي غزال غز لخوان نيامدي

خوان شكر به خون جگر دست مي دهد

مهمان من ، چرا به سر خوان نيادي؟

گيتي متاع چون مَنَش آيد گران به دست

اما تو هم به دست من ارزان نيامدي

صبرم نديدهاي كه چه زورق شكسته اي ست

اي تخته ام سپرده به طوفان ، نيامدي

در طبع شهريار ، خزان شد بهار عشق

زيرا تو خرمن گل و ريحان نيامدي